Dostla Muhabbet

11:26:00


Bir akşam vakti 
kadim dostum ve ben.
Oturmuşuz göğün altında,
Duygulardan dem vuruyoruz.
Bir şiir patlatıyoruz beraberce
O okuyor, ben okuyorum.
Sanki yürekleri delip geçiyor
göğe uçuyor kelimeler.
Sağanak sağanak yağmur olup
Gözlerimizden akıyor dizeler.
Şiirden anlayan kadınları,
alelade şekilde seven
adamları anıyoruz.
Üstadın sözü geliyor aklımıza ,
Dalıyoruz göğe doğru...
“Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık.”




Bunları da Beğenebilirsin

4 yorum

  1. Berika'm lütfen yazılarına bir +1 butonu da ekle olur mu? Buarada bloguna gelince güzel sesinle karşılanmak ne kadar güzel :)

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel satırlardır öyle Kelebeğin Rüyası filmi de çok güzeldi izlemiştim Ve son söz şahane ...“Demirin tuncuna, insanın piçine kaldık.”Emeğine sağlık canım benim Çok güzeldi Sevgiler :)

    YanıtlaSil